Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 10 lutego 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 44/07 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 27 lutego 2007 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności: art. 156 § 5 ustawy z dnia 6 czerwca 1997
r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) z art. 10, art. 42 ust. 2 oraz art. 45 ust.
1 Konstytucji; art. 263 § 4 k.p.k. z art. 2, art. 10 i art. 45 ust. 1 Konstytucji; art. 263 § 5 k.p.k. z art. 45 ust. 1 oraz
art. 176 Konstytucji.
Skarżący zarzucił w skardze konstytucyjnej, że przepis art. 156 § 5 k.p.k. jest niezgodny z art. 42 ust. 2 Konstytucji w zakresie,
w jakim zezwala prokuratorowi na odmowę udostępnienia akt obrońcy podejrzanego na etapie rozpoznawania wniosku o przedłużenie
tymczasowego aresztowania. Zdaniem skarżącego, przepis art. 263 § 4 k.p.k. jest niezgodny z art. 2, art. 10 ust. 1 i 2 oraz
art. 45 ust. 1 Konstytucji, prowadzi bowiem do naruszenia zasady podziału władz i pozwala, by sąd z urzędu uzupełnił niewystarczające
jego zdaniem uzasadnienie wniosku złożonego przez przedstawiciela władzy wykonawczej. Ponadto, skarżący wskazał, że przepis
art. 263 § 5 k.p.k. jest niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 176 Konstytucji, ponieważ narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania
sądowego przez rozpoznanie skargi na rozstrzygnięcie sądu pozbawiające człowieka wolności przez ten sam sąd (sędziów tego
samego wydziału).
Postanowieniem z 26 września 2007 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał
wskazał, że przepis art. 156 § 5 nie był podstawą wydania orzeczenia wskazanego jako ostateczne orzeczenie w sprawie, z którym
skarżący wiąże naruszenie swych konstytucyjnych praw i wolności. Wydane w dniu 27 października 2006 r. zarządzenie o odmowie
udostępnienia akt sprawy stanowi niezależne rozstrzygnięcie procesowe, którego podstawą był wskazany przez skarżącego art.
156 § 5 k.p.k. Skarżący