Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 kwietnia 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 44/12 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 21 lutego 2012 r Damian P. (dalej: skarżący) zarzucił niezgodność art. 302 § 1, 2 i 3 w zw. z art.
459 § 1, 2 i 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.)
z art. 42 ust. 2, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 78 w zw. z art. 32 ust. 1 i art. 2 Konstytucji.
Postanowieniem z 17 stycznia 2013 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu ze względu
na oczywistą bezzasadność zarzutów, które skarżący postawił w związku z pozbawieniem strony postępowania karnego możliwości
poddania sądowej kontroli postanowienia prokuratora o zwolnieniu banku z obowiązku zachowania tajemnicy bankowej.
Trybunał wskazał, że organ prowadzący postępowanie przygotowawcze ma zrealizować cele określone w art. 297 § 1 k.p.k., a zwłaszcza
ustalić, czy został popełniony czyn zabroniony i czy stanowi on przestępstwo oraz zebrać, zabezpieczyć i w niezbędnym zakresie
utrwalić dowody dla sądu.
Dodatkowo Trybunał zauważył, że zasadniczy cel ochrony tajemnicy bankowej – zapewnienie bezpieczeństwa wkładów oraz osób gromadzących
środki i dokonujących transakcji – nie zostaje naruszony, czy choćby zagrożony w wyniku umożliwienia organom państwa, w uzasadnionych
przypadkach, wglądu do informacji objętych tajemnicą bankową.
Ponadto Trybunał podkreślił, że nie mają wspólnej cechy relewantnej np. podejrzany i bank lub strona transakcji bankowej będąca
osobą trzecią. Dwa ostatnie podmioty nie są stroną postępowania karnego i nie miałyby żadnych uprawnień, gdyby nie istniały
przepisy wprost im je przyznające. Podejrzany natomiast – jeśli zostanie przeciwko niemu wniesiony akt oskarżenia – będzie
mógł w postępowaniu przed sądem kwestionować okoliczności, które prokurator ustali na podstawie informacji i dokumentów dostarczonych
przez bank.
Powyższe postanowienie zostało w całości zaskarżone zażaleniem