Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 31 maja 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 44/16 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 24 lutego 2016 r. W.Ż. (dalej: skarżący) wystąpił o zbadanie
zgodności art. 7 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz.U.2015.330,
ze zm.; dalej: ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy) w zw. z art. 95 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o
emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.2015.748, ze zm.; dalej: ustawa o emeryturach i rentach) z art.
32 ust. 1 w zw. z art. 2 i art. 67 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została złożona na tle następującego stanu faktycznego. Decyzją z czerwca 2014 r. Zakład Ubezpieczeń
Społecznych w W. przyznał skarżącemu prawo do emerytury częściowej. Wypłata emerytury została jednak zawieszona, gdyż skarżący
pobiera wojskową rentę inwalidzką. Skarżący nie zgodził się z zawieszeniem wypłaty świadczenia emerytalnego i wniósł odwołanie
od decyzji ZUS do Sądu Okręgowego w W., które sąd ten oddalił w wyroku z grudnia 2014 r. Apelację od orzeczenia sądu I instancji
wniesioną przez skarżącego oddalił Sąd Apelacyjny w W. wyrokiem z września 2015 r.
Z wydaniem na podstawie zakwestionowanych przepisów wskazanych powyżej rozstrzygnięć skarżący wiąże naruszenie prawa do równego
dostępu do świadczeń z zabezpieczenia społecznego, które to prawo skarżący wywodzi z art. 32 ust. 1 w zw. z art. 67 ust. 1
Konstytucji.
Skarżący porównał sytuację dwóch grup ubezpieczonych ubiegających się o przyznanie prawa do emerytury, tj. osób, które nabyły
prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, oraz osób, które nabyły prawo do wojskowej renty inwalidzkiej. Zdaniem skarżącego
cechą relewantną do oceny sytuacji prawnej tych podmiotów jest posiadanie