Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 listopada 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 45/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 14 lutego 2009 r. zakwestionowana została zgodność art. 4798a § 1 i 5 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.)
z art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 64 ust. 1-3, art. 65 ust. 1, art. 78 oraz art. 87 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została skierowana w oparciu o następujący stan faktyczny.
W dniu 13 czerwca 2008 r. (sygn. akt V GNc 1611/08) Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej wydał nakaz zapłaty w postępowaniu
upominawczym. Skarżąca wniosła sprzeciw od tego rozstrzygnięcia, który postanowieniem tego samego sądu z 10 września 2008
r. (sygn. akt V GC 463/08) został odrzucony z uwagi na braki formalne. Na skutek wniesionego zażalenia Sąd Okręgowy we Wrocławiu
postanowieniem z 14 listopada 2008 r. (sygn. akt X Gz 378/08) oddalił zaskarżone zażalenie.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
W pierwszej kolejności Trybunał Konstytucyjny zwraca uwagę, że podmiotami wnoszącymi skargę są – jak wynika z treści pisma
– BAKO sp. z o.o. oraz jej pełnomocnik. Jednakże adresatem wszystkich orzeczeń sądowych zapadłych w postępowaniu cywilnym
nie był pełnomocnik strony, lecz spółka przez niego reprezentowana, w konsekwencji należało uznać, że orzeczenia sądowe nie
dotyczyły sfery praw i wolności pełnomocnika i dlatego jego skarga jest niedopuszczalna.
Z kolei skardze BAKO sp. z o.o. nie może być nadany dalszy bieg, albowiem merytoryczne rozpatrzenie sformułowanych