Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 września 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 45/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 20 lutego 2014 r. J.W. (dalej: skarżący) wystąpił o stwierdzenie, że art. 4 ust. 1 ustawy z dnia
24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.
U. z 2012 r. poz. 400; dalej: ustawa o kombatantach) – w zakresie, w jakim nie uwzględnia osób, które były narażone na represje
wojenne i represje okresu powojennego, tj. żołnierzy zastępczej służby wojskowej, którzy w latach 1949-1959 z przyczyn politycznych
byli przymusowo zatrudniani w kopalniach węgla, kamieniołomach oraz zakładach pozyskiwania i wzbogacania rud uranu – jest
niezgodny z art. 32 ust. 1 Konstytucji.
Zdaniem skarżącego art. 4 ust. 1 ustawy o kombatantach nierówno traktuje osoby tej samej kategorii, tj. osoby narażone na
inwalidztwo powstałe na skutek przebywania w miejscach represjonowania. Zdaniem skarżącego osoby przebywające w miejscach
wskazanych w zakwestionowanym przepisie powinny być traktowane tak samo jak żołnierze zastępczej służby wojskowej, którzy
w latach 1949-1959 z przyczyn politycznych byli przymusowo zatrudniani w kopalniach węgla, kamieniołomach oraz zakładach pozyskiwania
i wzbogacania rud uranu.
Postanowieniem z 9 września 2014 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 18 września 2014 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił
nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, stwierdziwszy, że skarżący nie wskazał naruszonych konstytucyjnych