Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 23 lutego 2021 r.
|
| Sygn. akt Ts 45/20 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 11 marca 2020 r. (data nadania), J.T. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego.
1. Sąd Wojewódzki w W. III Wydział Karny wyrokiem z 3 stycznia 1995 r. (sygn. akt […]) uznał skarżącego za winnego popełnienia
w czerwcu 1993 r. czynu stanowiącego przestępstwo z art. 18 § 1 i § 2 w związku z art. 210 § 2 i art. 10 § 2 ustawy z dnia
19 kwietnia 1969 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 13, poz. 94; dalej: k.k.) i orzekł karę siedmiu lat pozbawienia wolności. Skarżącemu
wymierzono też, na podstawie art. 36 § 2 i § 3 k.k., karę grzywny w wysokości 2000 zł oraz orzeczono karę dodatkową, na podstawie
art. 40 § 1 k.k., w postaci pozbawienia praw publicznych na okres pięciu lat.
2. Skarżący wniósł rewizję od powyższego wyroku do Sądu Apelacyjnego w W. II Wydział Karny, który wyrokiem z 11 października
1995 r. (sygn. akt […]) utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie.
3. Postanowieniem z 14 grudnia 1999 r. (sygn. akt […]) Sąd Okręgowy w W. Wydział III Karny, na podstawie art. 15 § 2 ustawy
z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 88, poz. 553), zawiesił postępowanie karno-wykonawcze wobec
skarżącego na czas trwania przeszkody z uwagi na ciężką, przewlekłą chorobę. Z orzeczonej kary skarżący odbył 3 lata pozbawienia
wolności.
4. Sąd Okręgowy w W. Wydział III Karny postanowieniem z 8 sierpnia 2019 r. (sygn. akt […]) nie uwzględnił wniosku skarżącego
z 4 kwietnia 2019 r., którym wystąpił o orzeczenie, na podstawie art. 15 ust. 1 zdanie trzecie Międzynarodowego Paktu Praw
Obywatelskich i Politycznych otwartego do