Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 25 września 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 46/07 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej nadanej 28 lutego 2007 r. zarzucono, że art. 4249 w związku z art. 42412 oraz art. 3989 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) jest
niezgodny z art. 2, art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 1 Konstytucji. Zdaniem skarżącej, użyte w art. 4249 sformułowanie „oczywista bezzasadność” w sytuacji, gdy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu
rozpatrywana jest przed Sądem Najwyższym na posiedzeniu niejawnym, a postanowienie o odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania
nie zawiera uzasadnienia, narusza jej prawo do sądu. Precyzując ten zarzut, skarżąca podnosi, że zaskarżone przepisy nie dają
gwarancji, że środki odwoławcze będą rozpoznawane z należytą wnikliwością z poszanowaniem praw strony, w sposób niearbitralny,
niepozbawiający strony prawa do rzetelnego procesu.
Skarga została złożona w oparciu o następujący stan faktyczny. Skarżąca złożyła