Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 maja 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 46/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 31 stycznia 2008 r. skarżący domagał się uznania art. 3853 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.; dalej: kodeks cywilny, k.c.) za niezgodny
z art. 2, art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 64 ust. 2 Konstytucji. Zarzut ten skarżący sformułował w związku z oddaleniem przez
Sąd Rejonowy w Tychach, wyrokiem z 8 listopada 2006 r. (sygn. akt VI GC 523/04/03), jego powództwa o zapłatę w związku z wystąpieniem
wady nabytego od pozwanych towaru. Wyrokiem z 9 października 2007 r. Sąd Okręgowy w Katowicach (sygn. akt XIX Ga 364/07) oddalił
apelację skarżącego. Skarżący podniósł, że sądy odmówiły zastosowania zaskarżonej normy, przyjmując, że posiada on status
przedsiębiorcy. W jego ocenie „art. 3853 k.c. wprowadza nierówną ochronę praw majątkowych osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą i wyklucza takie osoby
z zakresu ochrony objętej przepisem, a to niezależnie od podstawy faktycznej na której nabyli rzecz”.
Zarządzeniem z 3 marca 2008 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez dokładne
wskazanie zaskarżonej normy oraz wyjaśnienie, w jakim zakresie zaskarżona norma stanowiła podstawę ostatecznego orzeczenia
w sprawie skarżącego. W piśmie z 14 marca skarżący stwierdził ponownie, że wnosi o uznanie za niezgodny z Konstytucją art.
3853 k.c. w zakresie, w jakim przedmiotowa norma prawna nie dotyczy osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą. W uzasadnieniu
podał ponadto, że zaskarżona norma. „chroni prawa nabywców towarów lub usług na własne potrzeby, jednak z ochrony tej nie
mogą korzystać osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą pomimo iż faktycznie są takimi samymi nabywcami towarów i
usług jak pozostałe osoby nieprowadzące działalności gospodarczej”. Skarżący podnosi, że „w utrwalonej linii orzecznictwa
osoba fizyczna nie może być