Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 10 lipca 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 46/12 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 23 lutego 2012 r. sędzia Monika T.-S. (dalej: skarżąca) wniosła o stwierdzenie niezgodności orzeczenia
Sądu Okręgowego w Katowicach – Wydział XXI Karny z 17 sierpnia 2010 r. (sygn. akt XXI K 57/09) i orzeczenia Sądu Apelacyjnego
w Katowicach – II Wydział Karny z 20 października 2011 r. (sygn. akt II AKa 433/10) z art. 42 oraz art. 181 Konstytucji.
Razem ze skargą konstytucyjną skarżąca złożyła wniosek o wydanie postanowienia tymczasowego o zawieszeniu wykonania zakwestionowanych
w skardze orzeczeń.
Postanowieniem z 17 maja 2012 r. (doręczonym 23 maja 2012 r.) Trybunał odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
W uzasadnieniu wskazał, że skarga nie spełniała wymogów określonych w art. 79 ust. 1 Konstytucji a doprecyzowanych w przepisach
ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). Przede
wszystkim w piśmie nie określono prawidłowo przedmiotu skargi, w konsekwencji nie sformułowano zarzutu niekonstytucyjności
normy prawnej, jak również nie wskazano sposobu naruszenia wolności i praw wywodzonych z art. 42 oraz art. 181 Konstytucji.
W skardze konstytucyjnej za niezgodne z Konstytucją uznano orzeczenia zapadłe in concreto.
Na postanowienie Trybunału skarżąca wniosła zażalenie. W piśmie procesowym z 25 maja 2012 r. zaskarżyła postanowienie w całości
i wniosła o skierowanie sprawy do rozpoznania na rozprawie. Zarzuciła obrazę art. 36 ust. 1 ustawy o TK przez niewezwanie
jej do uzupełnienia braków skargi, jak również obrazę art. 39 ust. 1 ustawy o TK, przez błędne powołanie tego przepisu jako
podstawy odmowy.
W zażaleniu skarżąca podkreśliła, że przedmiotem złożonej skargi są: po pierwsze, art. 18a ust. 1 ustawy z dnia 11 kwietnia
1997 r. o ujawnieniu pracy lub służby w organach bezpieczeństwa państwa lub współpracy z nimi