Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 kwietnia 2020 r.
|
| Sygn. akt Ts 46/18 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej z 19 marca 2018 r. (data nadania) M.J. (dalej: skarżący), reprezentowany przez radcę prawnego,
wystąpił o zbadanie zgodności:
– art. 399 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460, ze zm.; dalej:
k.p.c.) w zakresie zwrotu „na podstawie określonej w art. 4011” z art. 32 ust. 1 i 2, art. 31 ust. 3, art. 64 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
– art. 399 § 1 k.p.c. w zakresie, w jakim „nie przewiduje on zastosowania do postępowań zakończonych postanowieniem” z art.
32 ust. 1 i 2, art. 31 ust. 3, art. 64 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji.
2. Postanowieniem z 16 stycznia 2020 r. Trybunał Konstytucyjny, na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 30 listopada
2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p. TK)
odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
Trybunał uznał, że skarga, w odniesieniu do zarzutu niezgodności z Konstytucją przywołanych powyżej przepisów, nie spełnia
warunku wskazanego w art. 79 ust. 1 Konstytucji, doprecyzowanego w art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p. TK.
W ocenie Trybunału zamiarem skarżącego było zakwestionowanie charakteru skargi o wznowienie postępowania jako nadzwyczajnego
środka zaskarżenia i jego zmiany (przez rozszerzenie instytucji wznowienia postępowania na postanowienia niedotyczące istoty
sprawy, inne niż powołane w art. 4011 k.p.c.) na środek o charakterze zbliżonym do zwykłego środka zaskarżenia. Na tej podstawie sformułowany w