Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 lipca 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 47/16 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 29 lutego 2016 r. (data nadania) W.P. (dalej: skarżąca),
reprezentowana przez opiekuna prawnego G.Sz. (dalej: opiekun prawny), zakwestionowała zgodność art. 68 ust. 1 pkt 3 ustawy
z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.2015.748, ze zm.; dalej: ustawa
o emeryturach i rentach z FUS) z art. 2, art. 32 ust. 1 i art. 32 ust. 2 w zw. z art. 69 Konstytucji w zakresie, w jakim
przepis ten uzależnia uprawnienie osoby całkowicie niezdolnej do pracy oraz samodzielnej egzystencji lub całkowicie niezdolnej
do pracy do uzyskania renty rodzinnej, od tego, czy powstanie niezdolności nastąpiło w okresach wskazanych w art. 68 ust.
1 pkt 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.
Skargę konstytucyjną wniesiono na tle następującego stanu faktycznego. Skarżąca ze względu na stan zdrowia psychicznego jest
osobą ubezwłasnowolnioną całkowicie. Z tego tytułu była ona uprawniona do pobierania renty z tytułu całkowitej niezdolności
do pracy oraz dodatku pielęgnacyjnego. Po osiągnięciu przez nią w 2007 r. wieku emerytalnego organ rentowy przyznał jej emeryturę.
Skarżąca 19 kwietnia 2013 r. złożyła wniosek o ustalenie prawa do renty rodzinnej po zmarłym w 2012 r. ojcu. Zakład Ubezpieczeń
Społecznych Oddział w P. Inspektorat w O. decyzją z kwietnia 2013 r. odmówił przyznania jej renty rodzinnej. Powołując się
na art. 68 ust. 1 pkt 3 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, stwierdził, że skoro całkowita niezdolność do pracy powstała
u niej przed 1978 r., a zatem po upływie okresów wskazanych w tym przepisie, skarżąca nie spełniła warunków przyznania jej
tego świadczenia.
Skarżąca odwołała się od powyższej decyzji. Sąd Okręgowy w O. (dalej: Sąd Okręgowy w O.) wyrokiem z października 2014 r. oddalił
jej odwołanie. Sąd ustalił, że skarżąca urodziła się w 1947 r., zatem w 1972 r. ukończyła