Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 maja 2018 r.
|
| Sygn. akt Ts 47/17 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej z 28 lutego 2017 r. (data nadania) sporządzonej przez pełnomocnika, M.W. (dalej: skarżący) zarzucił
niezgodność art. 261 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r . – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1822, ze zm.; dalej: k.p.c.)
z art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą.
W pozwie z 5 lutego 2013 r. skarżący domagał się zasądzenia od strony pozwanej Skarbu Państwa – Komendanta Miejskiego Policji
w K. odszkodowania za spowodowanie szkód podczas czynności przeszukania dokonanej w jego mieszkaniu w 2003 r.
Pismem z 30 października 2014 r. skarżący dopozwał Skarb Państwa – Prezesa Sądu Okręgowego w K., a w piśmie z 23 grudnia 2014
r. dopozwał Skarb Państwa – Prokuratora Okręgowego w K.
Wyrokiem z 27 października 2015 r. Sąd Rejonowy w K. Wydział I Cywilny oddalił powództwo skarżącego.
Od wyroku Sądu Rejonowego skarżący wniósł apelację, która została oddalona wyrokiem Sądu Okręgowego w K. Wydział II Cywilny
Odwoławczy z 11 maja 2016 r.
Zaskarżonemu przepisowi skarżący zarzuca, że narusza konstytucyjną zasadę dostępu każdego obywatela do sprawiedliwego procesu
poprzez „nieuzasadnione zawężenie możliwości wyboru świadka, jako osoby najbliższej, wyłącznie do odmowy składania zeznań”.
Zdaniem skarżącego, „świadek będący osobą najbliższą w myśl art. 261 § 1 k.p.c. nie ma możliwości odmowy złożenia odpowiedzi
na poszczególne pytania, które nie są związane przedmiotowo ze sprawą, bądź narażałyby te osoby na odpowiedzialność karną
czy bezpośrednio groziłyby poniesieniem szkody. (…) Ustawodawca nie precyzując przepisu art. 261 § 1 k.p.c. i pozbawiając
tym samym osoby najbliższe dla strony powołującej dowód z ich zeznań możliwości wyboru pomiędzy odmową składania zeznań, a
możliwością odmowy składania odpowiedzi na poszczególne pytania, negatywnie wpływa na prawo jednostki do sprawiedliwego procesu”.