Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 stycznia 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 47/18 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 19 marca 2018 r. (data nadania) A.K. (dalej: skarżąca) zakwestionowała
zgodność z Konstytucją art. 292 w związku z art. 172 oraz art. 285 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny
(ówcześnie: Dz. U. z 2017 r. poz. 459, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 1025, ze zm.), zarzucając im niezgodność z art.
64 ust. 3 w związku z art. 31 ust. 3, art. 64 ust. 2 w związku z art. 32 ust. 1, z art. 21 ust. 1, z art. 2 Konstytucji oraz
z art. 1 Protokołu nr 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 1995 r. Nr 36, poz. 175, ze
zm.).
Skarga konstytucyjna została sformułowana przez skarżącą w związku z następującą sprawą.
Skarżąca jest właścicielem nieruchomości o powierzchni 0.3245 ha, na której znajdują się urządzenia przesyłowe energii elektrycznej
– napowietrzne linie elektroenergetyczne niskiego napięcia (0,4 kV) wraz z trzema słupami. W związku z tym wniosła do Sądu
Rejonowego w C. o ustanowienie służebności przesyłu. Postanowieniem z 13 czerwca 2017 r. (sygn. akt […]) sąd ten oddalił wniosek,
uznając argumentację przedsiębiorstwa przesyłowego, że doszło do zasiedzenia służebności gruntowej odpowiadającej treści służebności
przesyłu. Uznał również, że przedsiębiorstwo przesyłowe wykazało