Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 września 2006 r.
|
| Sygn. akt Ts 48/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 27 lutego 2006 r. wniesiono o zbadanie zgodności art. 9 § 1
ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) z art. 65 ust. 4, art. 66 ust. 1
w zw. z art. 81 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Wniesiona skarga konstytucyjna została oparta o następujący stan faktyczny i prawny. Przeciwko skarżącej Spółdzielni wystąpiono
z powództwem o wypłatę nagrody rocznej za lata 2000, 2001 oraz 2002. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Wydział X Cywilny wyrokiem
z 31 maja 2004 r. oddalił powództwo uznając, iż żaden z przepisów prawa pracy w rozumieniu art. 9 § 1 k.p. w dacie zatrudnienia
powódki nie stanowił o prawie do nagrody. W wyniku rozpatrzenia odwołania wniesionego od powyższego rozstrzygnięcia uchylono
zaskarżony wyrok i zasądzono od skarżącej na rzecz powódki obowiązek uiszczenia świadczenia pieniężnego. W uzasadnieniu wskazano,
iż uchwała Walnego Zgromadzenia z 20 czerwca 1992 r. w sprawie ustalenia wysokości Funduszu Nagród dla pracowników skarżącej
Spółdzielni pomimo uchylenia podstawy do jej wydania (art. 208 § 6 prawa spółdzielczego) nie przestała obowiązywać i stanowi
źródło prawa pracy w rozumieniu art. 9 § 1 k.p., a tym samym podstawę roszczeń pracownika.
Zdaniem skarżącej tak szeroki zakres źródeł prawa pracy „stawia pracodawcę w pozycji niepewności prawnej i ogranicza znaczenie
umów o pracę i innych regulacji nieinkorporowanych do umów o pracę i regulaminów opartych o Kodeks Pracy i innych ustaw”.
Zdaniem skarżącej gwarancje bezpieczeństwa do otrzymania wynagrodzenia wynikające z art. 66 ust. 1 Konstytucji mają zakreślone
granice przez art. 81 Konstytucji, zgodnie z którym praw tych można dochodzić jedynie w granicach określonych w ustawie. Jak
uzasadnia dalej skarżąca Spółdzielnia: „wykładnia art. 9 §