Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 października 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 48/19 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 28 marca 2019 r. (data nadania) K.G. (dalej: skarżący) wystąpił
z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego:
Decyzją z 17 czerwca 2015 r. (znak: […]) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K. (dalej: organ emerytalno-rentowy), po
rozpoznaniu wniosku skarżącego z 18 maja 2015 r. przyznał mu emeryturę od 11 czerwca 2015 r., tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego
(w dniu złożenia wniosku skarżący miał przyznaną emeryturę częściową). Wyrokiem z 21 września 2016 r. (sygn. akt […]) Sąd
Okręgowy w K. VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych (dalej: Sąd Okręgowy) oddalił odwołanie od powyższej decyzji. Wyrokiem
Sądu Apelacyjnego w K. III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych (dalej: Sąd Apelacyjny) z 12 grudnia 2018 r. (sygn. akt
[…]; dalej: wyrok z 12 grudnia 2018 r.) oddalona została również apelacja skarżącego. Zdaniem sądów obu instancji organ emerytalno-rentowy,
na podstawie art. 25 i art. 25a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
(Dz. U. z 2015 r. poz. 748, ze zm.; dalej: ustawa emerytalna) prawidłowo przyjął, że w wypadku skarżącego składki zaewidencjonowane
na jego koncie podlegają jedynie waloryzacji rocznej. Waloryzacja kwartalna nie dotyczy bowiem tych osób, których emerytura
– tak jak emerytura skarżącego – została ustalona w czerwcu danego roku. Ich składki i kapitał na 1 czerwca zostały zwaloryzowane
wskaźnikiem rocznym, a więc za cały rok poprzedzający ustalenie emerytury.
Wyrok z 12 grudnia 2018 r., wskazany przez skarżącego jako ostateczne orzeczenie w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji,
został mu wraz z uzasadnieniem doręczony 9 stycznia 2019 r.
Zarządzeniem z 12 września 2019 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 24 września 2019 r.) sędzia Trybunału Konstytucyjnego
wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez dokładne