Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 25 października 2000 r.
|
| Sygn. akt Ts 49/00 |
Uzasadnienie:
W skierowanej do Trybunału Konstytucyjnego przez pełnomocnika skarżącego skardze konstytucyjnej zakwestionowano zgodność art.
445 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny z art. 45 ust. 1 i art. 64 ust. 1 Konstytucji RP. Pełnomocnik skarżącego
wskazał wyrok Sądu Apelacyjnego w Ł. z 22 grudnia 1999 r. (sygn. akt I ACa 658/99), doręczony skarżącemu 1 lutego 2000 r., jako na ostateczne orzeczenie naruszające konstytucyjne prawa skarżącego. Orzeczeniem
tym Sąd Apelacyjny oddalił apelacje od wyroku Sądu Okręgowego w P.T. z 7 czerwca 1999 r. (sygn. akt IC 470/94), wniesione przez skarżącego oraz pozwanych w sprawie o zadośćuczynienie, odszkodowanie i rentę za pobicie skarżącego. Jednocześnie
w tym ostatnim orzeczeniu zasądzona została na rzecz skarżącego kwota 2.000 zł tytułem zadośćuczynienia pieniężnego.
Postanowieniem Trybunału Konstytucyjnego z 28 czerwca 2000 r. odmówiono nadania skardze dalszego biegu uznając, iż w sprawie
nie wskazano sposobu, w jaki zakwestionowany przepis kodeksu cywilnego narusza prawa skarżącego z art. 45 ust. 1 i art. 64
ust. 1 konstytucji. W ocenie Trybunału Konstytucyjnego, sformułowane przez pełnomocnika skarżącego zarzuty dotyczą bowiem
oceny sposobu zastosowania zaskarżonego przepisu przez orzekające w sprawie sądy.
Zażalenie na powyższe postanowienie Trybunału Konstytucyjnego złożył 17 lipca 2000 r. pełnomocnik skarżącego. Ponownie postawił
w nim zarzut niezgodności z art. 45 ust. 1 konstytucji unormowania zawartego