Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 kwietnia 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 49/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej zarzucono niezgodność art. 133 § 2 w zw. z art. 505 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania
karnego (Dz. U. Nr 85, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) oraz § 7 ust. 1, 2 i 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia
18 czerwca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu doręczania pism sądowych w postępowaniu karnym (Dz. U. Nr 108, poz.
1022; dalej rozporządzenie w sprawie doręczania pism sądowych w postępowaniu karnym) z art. 42 ust. 2 w zw. z art. 2, oraz
z art. 45 ust. 1 oraz z art. 77 ust. 2 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym. Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego dla
Warszawy Pragi-Południe – Wydział IV Karny z 25 marca 2010 r. (sygn. akt IV K 1454/09) skarżący został skazany na karę ograniczenia
wolności połączoną z obowiązkiem nieodpłatnego wykonywania pracy na cele społeczne oraz oddany pod dozór kuratora sądowego.
Wobec nieodebrania przez skarżącego wysłanego mu pocztą wyroku Sąd ten uznał, że pismo doręczno 20 maja 2010 r. Skarżący wniósł
o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od wyroku Sądu Rejonowego. Postanowieniem z 27 sierpnia 2010 r. (sygn. akt
IV K 1454/09) Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe – Wydział IV Karny odmówił przywrócenia terminu. Postanowieniem Sądu
Okręgowego Warszawa Praga – Wydział VI Karny Odwoławczy z 19 listopada 2010 r. (sygn. akt VI Kz 947/10) rozstrzygnięcie to
zostało utrzymane w mocy.
Zdaniem skarżącego, zaskarżone przepisy, pozwalające na uznanie za doręczony nieodebranego przez adresata wyroku nakazowego,
co skutkuje rozpoczęciem biegu terminu do wniesienia sprzeciwu od tego wyroku, naruszają konstytucyjne prawo do obrony w postępowaniu
karnym w związku z zasadą demokratycznego państwa prawnego (art. 42 ust.