Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 2 października 2018 r.
|
| Sygn. akt Ts 5/18 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 4 stycznia 2018 r. (data nadania) MKS sp. z o.o. z siedzibą
w T. (dalej: skarżąca) wystąpiła o stwierdzenie, że art. 330 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1904, ze zm.; dalej: k.p.k.) jest niezgodny z art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą.
Skarżąca złożyła w Prokuraturze Rejonowej w M. zawiadomienie o podejrzeniu popełnieniu przestępstwa. Prokurator Prokuratury
Rejonowej w M. postanowieniem z 23 grudnia 2015 r. umorzył śledztwo w sprawie udaremnienia w czerwcu 2012 r. w M. wykonania
orzeczenia Sądu Rejonowego w T. z 14 kwietnia 2011 r. przez uszczuplenie zaspokojenia wierzyciela MKS sp. z o.o. z siedzibą
w T. poprzez sprzedaż samochodu marki „Opel Vectra”, który był zagrożony zajęciem. Umorzenie nastąpiło ze względu na to, że
czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego
Na skutek zażalenia Sąd Rejonowy w M. postanowieniem z 18 kwietnia 2016 r. uchylił postanowienie prokuratora z 23 grudnia
2015 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Prokurator Prokuratury Rejonowej w M. postanowieniem z 5 grudnia 2016 r. ponownie umorzył śledztwo w sprawie z uwagi na to,
że czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego. Skarżąca wniosła do Sądu Rejonowego w M. zażalenie za pośrednictwem Prokuratury
Rejonowej w M.
Prokurator Prokuratury Rejonowej w M. zarządzeniem z 3 stycznia 2017 r. odmówił przyjęcia zażalenia wniesionego przez skarżącą
jako niedopuszczalnego z mocy ustawy. Skarżąca wniosła zażalenie na zarządzenie prokuratora do Sądu Rejonowego w M., który
postanowieniem z 29 czerwca 2017 r., w punkcie 1 postanowienia, utrzymał zaskarżone zarządzenie w mocy.
Skarżąca zaskarżyła postanowienie sądu, wnosząc o jego uchylenie i skierowanie sprawy