Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 12 października 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 50/16 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 26 lutego 2016 r. (data nadania) Sp. z o.o. (dalej: skarżąca)
wystąpiła o stwierdzenie, że art. 519 w zw. z art. 523 § 3 i 4 oraz w zw. z art. 530 § 2 i art. 531 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca
1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz.U.89.555, ze zm.; dalej: kpk) w zakresie, w jakim ograniczają prawo strony do zakwestionowania
w drodze kasacji orzeczenia sądu o umorzeniu postępowania wydanego w formie postanowienia, są niezgodne z art. 2 w zw. z art.
31 ust. 3, art. 32, art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została złożona w związku z następującą sprawą. Sąd Rejonowy w B. postanowieniem z marca 2015 r., m.in.
na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 kpk, umorzył postępowanie wszczęte na skutek wniesienia przez skarżącą subsydiarnego aktu oskarżenia.
Powyższe orzeczenie Sąd Okręgowy w T. postanowieniem z czerwca 2015 r. utrzymał w mocy, całkowicie podzielając argumentację
sądu a quo. Wobec takiego rozstrzygnięcia skarżąca zdecydowała się wnieść kasację. Zarządzeniem z 4 września 2015 r. upoważniony sędzia
Sądu Okręgowego w T. odmówił przyjęcia kasacji jako niedopuszczalnej z mocy ustawy. Następnie w wyniku rozpoznania zażalenia
skarżącej Sąd Najwyższy postanowieniem z listopada 2015 r. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.
Zdaniem skarżącej zakwestionowane przepisy naruszają jej prawo do poddania kontroli w postępowaniu kasacyjnym postanowienia
umarzającego postępowanie, co naruszyło jej prawo do merytorycznej oceny zasadności wydanego orzeczenia określonego w art.
45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji. Ponadto skarżąca twierdzi, że zaskarżone przepisy wprowadzają bezpodstawne zróżnicowanie
sytuacji podmiotów znajdujących się w takiej samej sytuacji. Wniesienie kasacji uzależnione jest bowiem jedynie od formy,
w jakiej nastąpiło wydanie orzeczenia, co – w jej ocenie – prowadzi do naruszenia art. 32 ust. 1 oraz art. 2 w zw.