Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 26 marca 2018 r.
|
| Sygn. akt Ts 50/17 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej z 28 lutego 2017 r. Szpital Zakonu Bonifratrów Spółka z o.o. (dalej: skarżąca) zakwestionowała zgodność
art. 2 ust. 1, art. 14 oraz art. 50 ust. 11 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1938; dalej: ustawa o świadczeniach) w związku z art. 15 ustawy z dnia 15 kwietnia
2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1638; dalej: ustawa o działalności leczniczej) w zakresie, w jakim
„nie nakładają na Narodowy Fundusz Zdrowia, Ministra Zdrowia lub Skarb Państwa obowiązku zwrotu kosztów udzielonych świadczeń
zdrowotnych na rzecz podmiotu leczniczego, który udzielił świadczenia zdrowotnego pacjentowi potrzebującemu natychmiastowego
udzielenia takiego świadczenia ze względu na zagrożenie życia lub zdrowia, niebędącemu świadczeniobiorcą w rozumieniu art.
2 ust. 1 ustawy o świadczeniach” z art. 64 ust. 1 i 3 w zw. z art. 31 ust. 3 i art. 2 oraz art. 64 ust. 2 w zw. z art. 32
ust. 1 Konstytucji.
Skargę konstytucyjną wniesiono w związku z następującą sprawą.
Skarżąca wniosła do Sądu Rejonowego Katowice – Zachód w Katowicach, Wydział I Cywilny (dalej: Sąd Rejonowy) pozew o zapłatę
przeciwko Narodowemu Funduszowi Zdrowia w Warszawie (dalej: NFZ). Skarżąca wniosła o zasądzenie kwoty 40.765,40 zł tytułem
pokrycia kosztów świadczenia opieki zdrowotnej na rzecz jednego z pacjentów skarżącej oraz kosztów procesu i zastępstwa procesowego.
Sąd Rejonowy wyrokiem z 30 maja 2016 r. (sygn. akt I C 1464/15) oddalił powództwo i orzekł o kosztach.
Sąd Rejonowy ustalił, że w okresie od 3 do 12 stycznia 2015 r. w szpitalu prowadzonym przez skarżącą, na oddziale intensywnej
terapii przebywał pacjent, który został przyjęty do szpitala w stanie zagrażającym jego życiu i zdrowiu. 12 stycznia 2015
r. pacjent zmarł. Mimo iż