Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 września 2022 r.
|
| Sygn. akt Ts 50/19 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 1 kwietnia 2019 r. (data nadania) Sp. z o.o. (dalej: skarżąca),
reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła o stwierdzenie, że: 1) art. 77 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. –
Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 23, ze zm.: dalej: p.u.s.p.) jest niezgodny z art. 10 ust. 2, art.
10 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 2, art. 45 ust. 1 w związku z art. 10
ust. 2 oraz art. 45 ust. 1 w związku z art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji; 2) art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964
r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, ze zm.; dalej: k.p.c.) w zakresie, w jakim „o właściwości
[s]ądu decyduje przedmiot roszczenia pozwu a nie jego podstawa faktyczna” jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji; lub
alternatywnie, że art. 17 pkt 1 ustawy – Kodeks postępowania cywilnego „w całości” jest niezgodny z art. 45 ust. 1 oraz art.
32 ust. 1 Konstytucji; 3) art. 118 § 5 k.p.c. jest niezgodny z art. 32 ust. 1 i 2 w związku z art. 45 ust. 1, art. 31 ust.
3 zdanie ostatnie, art. 10 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 2, art. 45 ust.
1 w związku z art. 176 ust. 2, art. 45 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 2, art. 79 ust. 1 Konstytucji; 4) art. 23 ustawy z
dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018