Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 grudnia 2005 r.
|
| Sygn. akt Ts 51/05 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 11 kwietnia 2005 r. skarżący zarzucił art. 191 § 1 ustawy z
dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) niezgodność z art. 30 i art. 31 Konstytucji.
W dniu 21 września 2004 r. Prokuratura Rejonowa Praga-Północ umorzyła śledztwo w sprawie zmuszania do określonego zachowania
się skarżącego poprzez odcięcie mu dopływu wody ze względu na brak znamion czynu zabronionego uzasadniającego podejrzenie
popełnienia przestępstwa (sygn. akt 6 Ds 1732/04/V). Sąd Rejonowy dla Warszawy-Pragi III Wydział Karny postanowieniem z 10
stycznia 2005 r. nie uwzględnił złożonego przez skarżącego zażalenia i utrzymał zaskarżone orzeczenie w mocy (sygn. akt III
Kp 2199/04, 6 Ds 1732/04/V). Z wydaniem wskazanych powyżej rozstrzygnięć skarżący łączy naruszenie prawa do przyrodzonej i
niezbywalnej godności ludzkiej, której ochrona i poszanowanie jest obowiązkiem władz publicznych (art. 30 Konstytucji) oraz
prawa samostanowienia i podejmowania swobodnych decyzji (art. 31 Konstytucji).
Postanowieniem z 1 września 2005 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu wniesionej skardze, stwierdzając
w uzasadnieniu, iż skarżący nie wykazał, w jaki sposób brak prawnokarnej ochrony prowadzi do naruszenia wskazanych w skardze
praw konstytucyjnych.
Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 6 września 2005 r. W dniu 12 września 2005 r. skarżący
wymówił pełnomocnictwo swojemu dotychczasowemu pełnomocnikowi, udzielając go jednocześnie innemu radcy prawnemu. W dniu 14
września 2005 r. pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego