Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 października 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 51/12 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 2 marca 2012 r. (data nadania) A.P. (dalej: skarżący) zarzucił, że art. 9 ust. 1 pkt 3 i 4, art.
12 ust. 4, art. 13 ust. 2, art. 19 ust. 4, art. 37 ust. 5 pkt 2, art. 39 ust. 1 i 2, art. 40 ust. 1 pkt 5, art. 41 ust. 2
i 3, art. 42 ust. 1-3b, art. 51 ust. 2 oraz art. 53 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowym (Dz. U.
Nr 124, poz. 1154, ze zm.; dalej: ustawa o pośrednictwie ubezpieczeniowym) są niezgodne z art. 9, art. 15, art. 20 i art.
87 Konstytucji oraz dyrektywą 2002/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 grudnia 2002 r. w sprawie pośrednictwa ubezpieczeniowego
(Dz. Urz. UE L 9 z 15.01.2003).
Względem wskazanych przepisów skarżący sformułował szereg zarzutów, których istota sprowadza się do stwierdzenia, że przepisy
te tworzą ustawę, która jest „bublem legislacyjnym”. Do skargi konstytucyjnej skarżący nie dołączył żadnego orzeczenia organu
władzy publicznej.
Postanowieniem z 24 czerwca 2013 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, ustaliwszy,
że nie spełnia ona podstawowych warunków określonych w art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w przepisach ustawy z
dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). W uzasadnieniu Trybunał
m.in. wskazał, że w sprawie, w związku z którą skarżący wniósł skargę konstytucyjną, nie wydano żadnej decyzji ani orzeczenia
sądowego legitymującego skarżącego do wystąpienia z tym nadzwyczajnym środkiem ochrony wolności i praw.
Odpis postanowienia Trybunału z 24