Postanowienie TK z dnia 29 listopada 2016, sygn. Ts 51/16

1. W sporządzonej przez adwokata skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 3 marca 2016 r. (data prezentaty), K.M. (dalej: skarżąca) zarzuciła niezgodność art. 90 w związku z art. 95 ust. 3 pkt 3 w związku z art. 95 ust. 4 w związku z art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U.2015.355, ze zm.; dalej: ustawa o Policji) w związku z art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U.2014.150, ze zm.; dalej: uopl) z art. 30, art. 71 ust. 1 oraz art. 75 ust. 1 Konstytucji.

2. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą:

2.1. Dziadek skarżącej (były funkcjonariusz Milicji Obywatelskiej) otrzymał w 1964 r. przydział lokalu mieszkalnego dla siebie oraz jego żony i syna. Obecnie w lokalu tym zamieszkuje skarżąca wraz mężem i małoletnim synem. W 2012 r. wystąpiła ona do Komendanta Stołecznego Policji o nadanie tytułu prawnego do zajmowanego lokalu.

2.2. Decyzją z marca 2013 r. w sprawie Komendant Stołeczny Policji nakazał skarżącej oraz jej mężowi i małoletniemu synowi opróżnienie i przekazanie w stanie wolnym zajmowany lokal. Decyzją z maja 2013 r. w sprawie Komendant Główny Policji utrzymał w mocy decyzję z marca 2013 r.

2.3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z listopada 2013 r. w sprawie oddalił skargę skarżącej na decyzję Komendanta Głównego Policji z marca 2013 r. Orzeczenie to zostało podtrzymane przez Naczelny Sąd Administracyjny – Izbę Ogólnoadministracyjną w wyroku z listopada 2015 r. w sprawie, oddalającym skargę kasacyjną skarżącej.

2.4. Pismem z lutego 2016 r. w sprawie Zastępca Komendanta Stołecznego Policji skierował do skarżącej upomnienie, w którym wezwał ją oraz jej męża i małoletniego syna do dobrowolnego opróżnienia lokalu.

3. Zdaniem skarżącej norma wywodzona z zaskarżonych przepisów narusza przywołane w skardze konstytucyjne wzorce kontroli przez to,