Postanowienie TK z dnia 04 lipca 2000, sygn. Ts 52/00

W skardze konstytucyjnej z 30 marca 2000 r. zarzucono, że art. 393 pkt 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) narusza art. 176 ust. 1 konstytucji przez pozbawienie strony prawa do co najmniej dwuinstancyjnego postępowania. Zdaniem skarżących prawo do dwuinstancyjnego postępowania oznacza, iż sprawa będzie przedmiotem co najmniej dwuinstancyjnego merytorycznego rozstrzygnięcia, jeżeli strona zażąda tego w sposób przewidziany przepisami procedury. Formalne rozstrzygnięcie sprawy przez sąd drugiej instancji nie spełnia tego warunku. Tymczasem, zdaniem skarżących, art. 393 pkt 1 kpc zniweczył de facto prawo skarżących do dwuinstancyjnego merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.

Wyrokiem Sądu Rejonowego w K. orzeczono eksmisję skarżących z zajmowanego przez nich domu mieszkalnego. Skarżący złożyli apelację, która została odrzucona postanowieniem Sądu Okręgowego w K. Powodem odrzucenia apelacji było przekroczenie terminu do jej złożenia. Na powyższe postanowienie skarżący złożyli kasację. W kasacji podnieśli, iż Sąd Okręgowy w K. błędnie ustalił datę złożenia apelacji na podstawie prezentaty biura podawczego sądu. Tymczasem datą złożenia apelacji była data nadania jej w urzędzie pocztowym. Kasacja skarżących została odrzucona postanowieniem Sądu Okręgowego w K. ze względu na wartość przedmiotu sporu nie przekraczającą 5000 złotych. Zażalenie na powyższe postanowienie Sąd Najwyższy oddalił uznając,