Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 26 marca 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 52/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 1 marca 2010 r. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością PŁASZÓW
(dalej: skarżąca) domaga się zbadania zgodności art. 2 ust. 1 lit. e dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia
6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13, ze zm.; dalej: dekret) z art. 2, art.
20, art. 21, art. 31 ust. 2 i 3, art. 32, art. 46, art. 64 oraz art. 77 Konstytucji, a także art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji
o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonego w Paryżu dnia 20 marca 1952 r. (Dz. U. z 1995 r. Nr 36, poz.
175, ze zm.; dalej: protokół nr 1). Wątpliwości konstytucyjne skarżącej odnoszą się do kwestionowanego przepisu w zakresie,
w jakim przewiduje możliwość pozbawienia własności nieruchomości lub ich części niektórych obywateli polskich, w tym również
podmiotów gospodarczych prowadzących działalność gospodarczą w formie spółek prawa handlowego (osób prawnych), bez słusznego
odszkodowania i nie na cele publiczne na podstawie przepisów wydanych przez „organ pozakonstytucyjny” i bez zachowania wymaganego
prawem trybu uchwalenia aktu.
W świetle zaskarżonego przepisu dekretu na cele reformy rolnej przeznaczone były nieruchomości ziemskie stanowiące własność
albo współwłasność osób fizycznych lub prawnych, jeżeli ich rozmiar łączny przekraczał bądź 100 ha powierzchni ogólnej, bądź
50 ha użytków rolnych, a na terenie ówczesnych województw poznańskiego, pomorskiego i śląskiego – jeśli ich rozmiar łączny
przekraczał 100 ha powierzchni ogólnej, niezależnie od wielkości użytków rolnych tej powierzchni. Nieruchomości te bezzwłocznie,
bez żadnego wynagrodzenia przeszły w całości na własność Skarbu Państwa z przeznaczeniem na cele reformy rolnej.
Skarżąca zarzuca, że kwestionowany przepis naruszył jej prawo