Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 lipca 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 52/13 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 12 lutego 2013 r. A.K. (dalej: skarżąca) wniosła o zbadanie zgodności: po pierwsze, art. 68 ust.
2b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651, ze zm.; dalej: u.g.n.)
z art. 31 ust. 3, art. 32 w związku z art. 21 ust. 1 i art. 64 Konstytucji; po drugie, art. 1 pkt 21 lit. d w związku z art.
10 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 173, poz. 1218; dalej: ustawa zmieniająca) z art. 2 w związku z art. 21 ust. 1 i art. 64 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. W dniu 9 listopada 2006 r. Miasto Poznań ustanowiło
odrębną własność lokalu mieszkalnego, sprzedało go oraz oddało w użytkowanie wieczyste nieruchomość gruntową Kazimierze Kaczmarek
– matce skarżącej. Cena została ustalona przy uwzględnieniu bonifikaty. W umowie zastrzeżono, że w przypadku zbycia lokalu
przed upływem 5 lat lub wykorzystania go w tym okresie na cele inne niż mieszkalne zbywca zażąda zwrotu kwoty 75 105,70 zł
równej udzielonej bonifikacie po jej waloryzacji. Zwrot bonifikaty nie nastąpi zaś w przypadku zbycia lokalu mieszkalnego
na rzecz osoby bliskiej.
Umową darowizny z 6 lutego 2007 r. Kazimiera Kaczmarek przekazała przedmiotowy lokal mieszkalny skarżącej. Skarżąca ustanowiła
na rzecz darczyńcy bezpłatne i dożywotnie użytkowanie tego lokalu. W dniu 3 grudnia 2010 r. skarżąca zbyła przedmiotowy lokal
na rzecz osoby trzeciej. Całość środków uzyskanych ze sprzedaży skarżąca przeznaczyła na zakup innego lokalu mieszkalnego
(umowa z 14 grudnia 2010 r.).
Pismem z 6 czerwca 2011 r. Miasto Poznań wezwało skarżącą do zapłaty kwoty 86 071,13 zł – stanowiącej