Postanowienie TK z dnia 10 czerwca 2008, sygn. Ts 53/07

W skardze konstytucyjnej z 5 marca 2007 r. zarzucono niezgodność art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2005 r. Nr 234, poz. 1997, ze zm.; dalej: u.S.G.) z art. 31, art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji oraz art. 15 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej (Dz. U. z 2005 r. Nr 226, poz. 1944, ze zm.; dalej: u.o.g.p.) z art. 31, art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna sformułowana została w związku z następującym stanem faktycznym. W dniu 8 stycznia 2006 r. podczas odprawy granicznej promu płynącego z Gdańska do Nynesham w Szwecji skarżący poddany został kontroli osobistej oraz kontroli bagażu w związku z operacyjną informacją, że może przewozić środki psychotropowe. Skarżący złożył zażalenie na zatrzymanie. Postanowieniem z 22 lutego 2006 r. Sąd Rejonowy Gdańsk–Północ w Gdańsku – II Wydział Karny (sygn. akt II Kp 80/06) pozostawił zażalenie bez rozpoznania uznając, że przedmiotem zaskarżenia była czynność kontroli granicznej, a nie procesowa czynność zatrzymania. Postanowieniem z 14 września 2006 r. Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku – II Wydział Karny (sygn. akt II Kp 80/06) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Skarżący wskazał, że zaskarżone przepisy naruszają jego konstytucyjne prawo do wniesienia skutecznego środka odwoławczego, prawo do jawnego rozpoznania odwołania z zachowaniem zasady kontradyktoryjności, prawo do obrony oraz prawo do sprawiedliwej procedury sądowej. Zdaniem skarżącego czynność kontroli granicznej powinna być kwalifikowana jako zatrzymanie w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania karnego, a zatem powinno przysługiwać zażalenie na jej zastosowanie. Skarżący wskazuje, że przepisy Konstytucji gwarantują zatrzymanemu prawo do uruchomienia postępowania sądowego, w wyniku którego zapada wiążące rozstrzygnięcie w przedmiocie zasadności, legalności i prawidłowości zatrzymania.

Zarządzeniem