Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 września 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 53/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 2 marca 2010 r. skarżący zarzucił art. 55 § 11 i 2 zdanie pierwsze w zw. z art. 30 § 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94,
ze zm.; dalej: k.p.) sprzeczność z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej
Polskiej.
W dniu 9 stycznia 2004 r. skarżący rozwiązał ze swoim pracodawcą umowę o pracę bez wypowiedzenia. We wniesionym powództwie
skarżący domagał się odszkodowania w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia, tj. za 3 miesiące, zasądzenia wynagrodzenia
za pracę w godzinach nadliczbowych oraz zwrotu kwot należnych za nierozliczone przez pracodawcę delegacje wraz z ustawowymi
odsetkami od dnia ich wymagalności. Sąd Rejonowy dla Warszawy Praga-Południe w Warszawie – VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych po rozpatrzeniu powództwa wyrokiem z 26 marca 2008 r. (sygn. akt VI P 1617/06) zasądził na rzecz skarżącego określoną
kwotę pieniężną tytułem wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych oraz zwrot należności wynikających z nierozliczonych
delegacji służbowych. Sąd orzekający oddalił jednocześnie powództwo o zasądzenie odszkodowania na podstawie zaskarżonego art.
55 § 11 k.p., wskazując w uzasadnieniu na brak ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków przez pozwanego pracodawcę wobec pracownika.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie – VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił apelację od tego wyroku wyrokiem
z 16 grudnia 2008 r. (sygn. akt VII Pa 89/08). Postanowieniem z 6 października 2009 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi
kasacyjnej do rozpoznania (sygn. akt II PK 161/09).
Z wydaniem wskazanych w skardze rozstrzygnięć skarżący wiąże naruszenie przysługującego mu prawa do sprawiedliwego i pełnego
rozpoznania sprawy przez sąd (art. 45 ust. 1 Konstytucji), a także naruszenie