Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 3 grudnia 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 53/15 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 11 lutego 2015 r. R.K. (dalej: skarżący) wniósł o stwierdzenie, że art. 7 pkt 1 (w skardze niewłaściwie
określony jako art. 7 ust. 1), art. 9 ust. 1 i 2 oraz art. 50 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece
nad zabytkami (Dz. U. z 2014 r. poz. 1446; dalej: ustawa o ochronie zabytków) są niezgodne z art. 2, art. 21, art. 31 ust.
3 i art. 64 Konstytucji.
Zdaniem skarżącego, zakwestionowane w skardze przepisy naruszają przysługujące mu prawo własności (art. 21 ust. 1 i art. 64
ust. 1 i 2 Konstytucji) w związku z prawem do odszkodowania za dokonane wywłaszczenie (art. 21 ust. 2 Konstytucji) i w związku
z „art. 31 ust. 3 i art. 64 ust. 3 Konstytucji, które zapewniają (…) [mu] wolność od naruszania (ograniczania) jego praw poza
przypadkami określonymi w ustawie i o ile naruszenia te (ograniczenia) mieszczą się w granicach niezbędności, przydatności
i proporcjonalności”, a także w związku z zasadą sprawiedliwości społecznej (art. 2 Konstytucji). Zakwestionowane przepisy
naruszają prawa skarżącego, ponieważ „dopuszczają (…) wpisanie nieruchomości do rejestru zabytków, a tym samym istotne obciążenie,
czy też ograniczenie prawa własności (być może nawet wywłaszczenie w szerokim znaczeniu), bez możliwości ubiegania się przez
właściciela o słuszne odszkodowanie lub ekwiwalentne przedmioty własności”. Zdaniem skarżącego, „to właśnie w ich obrębie
(…) powinna znaleźć się klauzula umożliwiająca właścicielowi nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków, inicjowanie postępowania
o wykupienie nieruchomości, z jednoczesnym prawem do domagania się odszkodowania bądź innego ekwiwalentu”.
Istota zarzutów sformułowanych w skardze dotyczy zatem dwóch kwestii. Po pierwsze, naruszenia prawa własności (tj. jego nieproporcjonalnego
ograniczenia). Po drugie, braku regulacji umożliwiającej skarżącemu uzyskanie odszkodowania za dokonane wywłaszczenie. W tym
zakresie skarżący sformułował zarzut pominięcia legislacyjnego.
Postanowieniem z 7 maja 2015 r. (doręczonym 13