Postanowienie TK z dnia 21 kwietnia 1998, sygn. Ts 53/98

W skardze konstytucyjnej Andrzeja S., sporządzonej 29 marca 1998 r. zarzucono, iż 6 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 lutego 1989 r. w sprawie zasad wynagradzania pracowników urzędów państwowych (Dz.U. Nr 8, poz. 50) w brzmieniu ustalonym przez rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 1990 r., zmieniającym rozporządzenie w sprawie zasad wynagradzania pracowników urzędów państwowych (Dz.U. Nr 24, poz. 139) jest niezgodny z art. 92 ust. 1 i 2 oraz art. 83 Konstytucji RP, a także z art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz.U. Nr 31, poz. 214 ze zm.). Zdaniem skarżącego, ten ostatni przepis nie przewidywał i nie upoważniał Rady Ministrów do przekazania swoich kompetencji w sprawie określania zasad wynagradzania pracowników urzędów państwowych innym organom państwa, a w szczególności Ministrowi Pracy i Polityki Socjalnej.

Skarżący wskazał, iż stosując zakwestionowany przepis Sąd Rejonowy w M. wyrokiem z 27 czerwca