Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 21 lutego 2007 r.
|
| Sygn. akt Ts 54/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 6 marca 2006 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 1967
r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 88, ze zm.; dalej: u.k.s.) z art. 176 ust. 1 w zw.
z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 78 Konstytucji. Skarga konstytucyjna została oparta na następującym stanie faktycznym. Postanowieniem
z 27 kwietnia 2005 r. Sąd Okręgowy w Zamościu odrzucił kasację skarżącego z powodu nieuiszczenia należnej opłaty. W odpowiedzi
na wniesione zażalenie Przewodniczący I Wydziału Cywilnego Sądu Okręgowego w Zamościu zarządzeniem wezwał skarżącego do uzupełnienia
braków, zaś postanowieniem z 29 września 2005 r. Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie skarżącego na powyższe zarządzenie w sprawie
uzupełnienia braków pisma.
Skarżący zarzucił w skardze konstytucyjnej, że zaskarżony przepis art. 22 ust. 2 u.k.s. w zakresie, w jakim wyłącza możliwość
zaskarżania zażaleniem zarządzenia przewodniczącego w sądzie drugiej instancji o wezwaniu do uiszczenia wpisu od kasacji jest
niezgodny z art. 176 ust. 1 w zw. z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 78 Konstytucji. Skarżący wskazał, że niezgodność ta polega
na tym, że zaskarżony przepis eliminuje co najmniej dwuinstancyjne postępowanie sądowe, sprzyja woluntaryzmowi decyzyjnemu
przewodniczącego sądu drugiej instancji, eliminując prawo do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy oraz powoduje brak prawa do
jakiegokolwiek zaskarżenia błędnej decyzji procesowej, pomimo iż nie ma „ustawowego zakazu od zasady kontrolowalności decyzji
wydanych w ‘pierwszej’ instancji”.
Postanowieniem z 30 sierpnia 2006 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił