Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 lipca 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 54/15 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 13 lutego 2015 r. (data nadania), sporządzonej przez pełnomocnika,
K.R. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność z Konstytucją art. 95 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U.2013.21,
ze zm.; dalej: ustawa o odpadach). Zakwestionowanemu przepisowi ustawy o odpadach skarżący zarzucił, że „w zakresie, w jakim
nakazuje unieszkodliwianie zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych wyłącznie przez termiczne unieszkodliwianie
tych odpadów w spalarniach odpadów niebezpiecznych”, jest niezgodny z art. 20, art. 22 oraz art. 5 w zw. z art. 74 ust. 1,
2 i 4 Konstytucji. Ponadto skarżący zarzucił, że zaskarżony przepis ustawy o odpadach jest niezgodny z Konstytucją, „albowiem
został uchwalony z naruszeniem trybu przewidzianego dla uchwalenia kontrolowanego aktu prawnego, tj. z naruszeniem przepisów
art. 8 i 9 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania
informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.Urz.UE.204.37)
przez niedopełnienie obowiązku notyfikacji ustawy o odpadach zawierającej przepisy techniczne Komisji Europejskiej”. Za konsekwencję
niekonstytucyjności art. 95 ust. 2 ustawy o odpadach skarżący uznał również niezgodność z powołanymi wyżej przepisami Konstytucji
art. 183 ust. 1 pkt 2 tego aktu „w zakresie, w jakim penalizuje unieszkodliwianie zakaźnych odpadów medycznych i weterynaryjnych
w inny sposób aniżeli ich termiczne przekształcanie w spalarniach odpadów”.
Postanowieniem z 7 kwietnia 2016 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszego biegu. W jego uzasadnieniu podkreślił,
że skarżący nie spełnił wymogów merytorycznego rozpoznania skargi związanych z obowiązkiem poprawnego określenia jej podstawy.
Przywołane bowiem przez skarżącego przepisy Konstytucji nie mogły zostać uznane za dozwolone i adekwatne wzorce kontroli zaskarżonych
przepisów ustawy o odpadach. Takiej funkcji nie mogły spełniać, jak zaznaczył, ogólne zasady ustroju statuowane w art. 5 i
art. 20 Konstytucji, na które powołał się skarżący. Także odwołanie się do unormowań zawartych w art. 74