Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 29 listopada 2017 r.
|
| Sygn. akt Ts 54/17 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 6 marca 2017 r. (data nadania), Sp. z o.o. (dalej: skarżąca)
wystąpiła o stwierdzenie, że art. 394 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r.– Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2016
r. poz. 1822, ze zm.; dalej: k.p.c.) jest niezgodny z art. 78 i art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Skarżąca twierdzi, że zaskarżony przez nią art. 394 § 1 k.p.c., uniemożliwił jej poddanie kontroli postanowienia oddalającego
wniosek o zmianę pełnomocnika ustanowionego z urzędu, w sytuacji w której – na podstawie art. 118 § 5 k.p.c. – sporządził
on opinię o braku podstaw do wniesienia skargi konstytucyjnej (takie orzeczenie nie jest bowiem postanowieniem kończącym postępowanie
w sprawie). W związku z tym, zakwestionowany w skardze przepis, w sposób nieuzasadniony żadną z przesłanek wskazanych w art.
31 ust. 3 Konstytucji naruszył jej prawo do zaskarżania orzeczeń wydanych w pierwszej instancji.
Postanowieniem z czerwca 2017 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 26 czerwca 2017 r.) Trybunał odmówił nadania dalszego
biegu skardze konstytucyjnej, stwierdziwszy, że nie spełnia ona podstawowej przesłanki określonej w art. 79 ust. 1 Konstytucji
w związku z art. 53 ust. 1 pkt 1 ustawy z dna 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym
(Dz. U. poz. 2072; dalej: u.o.t.p. TK). Trybunał ustalił, że skarżąca naruszenie swych praw łączy z postanowieniem Sądu Okręgowego
w K. z sierpnia 2016 r., które jednak nie zostało wydane na podstawie zakwestionowanego w skardze art. 394 § 1 k.p.c.
W zażaleniu złożonym 3 lipca 2017 r. (data nadania) skarżąca zakwestionowała postanowienie Trybunału w całości. Wniosła o
uwzględnienie złożonego środka odwoławczego i skierowanie sprawy do merytorycznego rozpoznania. Skarżąca podkreśliła, że w
świetle art. 79 ust. 1 i art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p. TK