Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 13 października 2004 r.
|
| Sygn. akt Ts 55/04 |
Uzasadnienie:
W swojej skardze konstytucyjnej Wiesław Guentzel zakwestionował zgodność z Konstytucją art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca
1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. Nr 102, poz. 475 ze zm.) oraz art. 175 § 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Zaskarżonym przepisom skarżący zarzucił
niezgodność z konstytucyjnymi zasadami zaufania obywateli do państwa i stanowionego prawa oraz równości, jak również złamanie
zakazu nadmiernej ingerencji ustawodawcy w prawa jednostki, w szczególności w zakresie zasady swobody wykonywania zawodu.
Niezgodność ta polegać ma – zdaniem skarżącego – na nieprawidłowym ograniczeniu uprawnień doradcy podatkowego do występowania
w charakterze pełnomocnika strony postępowania, jak również do sporządzania skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego,
wyłącznie do spraw obowiązków podatkowych.
Postanowieniem z 1 lipca 2004 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W ocenie Trybunału
Konstytucyjnego skarżący nie wskazał sposobu, w jaki kwestionowana regulacja naruszyła przysługujące mu konstytucyjne wolności
lub prawa. Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego argumentacja skargi konstytucyjnej ma charakter postulatywny i zmierza do wykazania,
iż w obowiązującym stanie prawnym brak jest podstaw prawnych do występowania przez doradcę podatkowego w sprawach celnych
w charakterze pełnomocnika strony postępowania przed sądem administracyjnym, jak również sporządzania przez niego skargi kasacyjnej
do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zażalenie na postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu wniósł pełnomocnik skarżącego. Zakwestionował w nim ustalenia
poczynione przez Trybunał Konstytucyjny podkreślając, że