Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 3 marca 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 55/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 12 lutego 2009 r. (złożonej w Trybunale Konstytucyjnym 23 lutego 2009 r.) Marian N. (dalej: skarżący)
zarzucił, że art. 1302 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) w
zakresie, w jakim przewiduje, że sąd odrzuca nieopłacony środek odwoławczy lub środek zaskarżenia wniesiony przez adwokata,
radcę prawnego lub rzecznika patentowego, bez uprzedniego wezwania do uiszczenia należnej opłaty, jest niezgodny z art. 31
ust. 3 w związku z art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 78 oraz art. 176 Konstytucji.
Zdaniem skarżącego, zaskarżony przepis stanowi nieproporcjonalne ograniczenie praw konstytucyjnych wskazanych w petitum skargi.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Postanowieniem z 2 października 2008 r. Sąd Rejonowy
w Bielsku-Białej oddalił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty z 18 lutego 2008
r. i odrzucił sprzeciw skarżącego od nakazu zapłaty. Zażalenie w tej sprawie zostało – jako nienależycie opłacone – odrzucone
26 listopada 2008 r. przez Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej – II Wydział Cywilny Odwoławczy (sygn. akt II Cz 624/08). Powyższe
postanowienie zostało doręczone skarżącemu 10 grudnia 2009 r.
Postanowieniem z 20 listopada 2009 r. (doręczonym 30 listopada 2009 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej
dalszego biegu. W uzasadnieniu wskazał, że w obliczu zapadłych rozstrzygnięć, w szczególności wyroku z 17 listopada 2008 r.,
SK 33/07 (OTK ZU nr 9/A/2008,