Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 lutego 2024 r.
|
| Sygn. akt Ts 55/23 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej 2 marca 2023 r. (data nadania) S.R. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika
z wyboru, zakwestionował zgodność art. 216 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.
U. z 2021 r. poz. 1899, ze zm.) w zakresie, w jakim uzależnia zastosowanie przepisów rozdziału 6 działu III tej ustawy do
nieruchomości nabytych na rzecz gminy na podstawie ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu
nieruchomości od wyznaczenia właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu przez właściwy organ terminu zawarcia umowy zbycia
nieruchomości na podstawie 49 ust. 3 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości
– z art. 21 ust. 2; art. 21 ust. 1 i art. 64; art. 31 ust. 3 i art. 2; art. 32 ust. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 17 października 2023 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu na podstawie
art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym
(Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) wobec stwierdzenia, iż wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 listopada
2022 r. (sygn. akt […]), wskazany w złożonej skardze konstytucyjnej jako ostateczne rozstrzygnięcie, nie posiada tego waloru
z uwagi na jego kasatoryjny charakter.
Pismem z 30 października 2023 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego o odmowie nadania skardze
konstytucyjnej dalszego biegu, opierając je na zarzucie naruszenia art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK przez jego błędną wykładnię polegającą
na przyjęciu, że wyczerpanie drogi prawnej w rozumieniu tego przepisu nie występuje w przypadku wyroku kasatoryjnego Naczelnego
Sądu