Postanowienie TK z dnia 04 sierpnia 1998, sygn. Ts 55/98

W skardze konstytucyjnej Stanisława W., sporządzonej 9 kwietnia 1998 r. zarzucono sprzeczność art. 7 ust. 5 i ust. 6 ustawy z dnia 17 października 1991 r. o waloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 104, poz. 450 ze zm.) z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 16 czerwca 1998 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej, w szczególności poprzez wskazanie ostatecznego orzeczenia sądu lub organu administracji publicznej o przysługujących skarżącemu prawach konstytucyjnych, którego podstawą był zakwestionowany w skardze konstytucyjnej przepis oraz podanie daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia, które przesądziło o ostatecznym charakterze orzeczenia o konstytucyjnych prawach skarżącego.

W uzupełniającym braki formalne piśmie procesowym pełnomocnika skarżącego z 29 czerwca 1998 r. wskazano jako ostateczne rozstrzygnięcie pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. – Inspektorat w M. z 15 czerwca 1998 r., które zawiera stwierdzenie, że świadczenie skarżącego jest obliczone,