Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 14 maja 2003 r.
|
| Sygn. akt Ts 56/02 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Edwarda Bąka zakwestionowano zgodność art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach
podatkowych (Dz. U. z 1993 r. Nr 108, poz. 486 ze zm.) z art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zakwestionowanemu
przepisowi zarzucił skarżący, że ustanowiony w nim 3-letni termin zwrotu nadpłaconego podatku przez organy skarbowe jest zbyt
krótki, przez co naruszona jest konstytucyjna zasada równej ochrony prawa własności.
W dniu 11 grudnia 1998 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o zwrot nadpłaty podatku dochodowego i obrotowego za 1992 r. wraz
z oprocentowaniem. Decyzjami z 2 lutego 1999 r. oraz z 4 maja 1999 r. organy skarbowe odmówiły zwrotu nadpłaconego podatku
w żądanej przez skarżącego wysokości. Następnie skarżący skierował do Ministra Finansów wniosek o stwierdzenie nieważności
decyzji Izby Skarbowej z 4 maja 1999 r. Decyzją z 7 października 1999 r. Minister Finansów odmówił stwierdzenia nieważności
decyzji Izby Skarbowej, następnie zaś swoje rozstrzygnięcie utrzymał w mocy decyzją z 3 lutego 2000 r. Skarga skarżącego na
ostatnią z powołanych wyżej decyzji została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 kwietnia 2001 r. W dniu
15 grudnia 2001 r. skarżący skierował do Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego prośbę o wniesienie rewizji nadzwyczajnej
od wskazanego wyżej wyroku. W piśmie z 17 stycznia 2002 r. (doręczonym skarżącemu 21 stycznia 2002 r.) Prezes Naczelnego Sądu
Administracyjnego odmówił wniesienia rewizji nadzwyczajnej.
Postanowieniem z 9 lipca 2002 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
wskazał, że w sprawie skarżącego nie została dochowana ustawowa przesłanka wystąpienia ze skargą konstytucyjną po wyczerpaniu
przysługującej skarżącemu drogi prawnej i z dochowaniem 3-miesięcznego terminu od daty doręczenia ostatecznego orzeczenia
naruszającego jego konstytucyjne wolności lub prawa. W ocenie Trybunału Konstytucyjnego, rezygnując z wystąpienia ze skargą
do Naczelnego Sądu Administracyjnego