W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 8 marca 2006 r. wniesiono o zbadanie zgodności z Konstytucją
art. 53 ust. 3 pkt 2 oraz ust. 4a ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej
(Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 ze zm.). Obowiązującym łącznie przepisom skarżący zarzuca naruszenie wynikającej z art.
32 Konstytucji zasady równości.
W uzasadnieniu stawianego zarzutu skarżący wskazał, iż art. 53 ust. 4a stanowi podstawę do zwolnienia z opłat za internat,
przewidzianych w ust. 3 tego przepisu, żołnierzy posiadających członków rodziny, o których mowa w art. 26 ust. 2 ustawy. Skarżący,
jako osoba nie posiadająca na utrzymaniu takich członków rodziny zobowiązany został do uiszczenia opłaty za internat. Bez
znaczenia pozostawał w tym zakresie fakt posiadania przez niego na utrzymaniu osoby, z którą żyje w tzw. związku nieformalnym.
W ocenie skarżącego kwestionowana regulacja rodzi nierówność wobec prawa z tego względu, iż zarówno potrzeby żołnierzy posiadających
i nie posiadających rodzin, jak i koszty ich utrzymania w internacie są takie same. Skarżący podkreśla także, iż z kwestionowanego
zwolnienia korzystają także żołnierze, którzy tylko „formalnie” posiadają żony, choć z nimi nie żyją.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 14 kwietnia 2006 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków wniesionej
skargi konstytucyjnej m.in. poprzez dokładne wskazanie, które z konstytucyjnych wolności lub praw przysługujących skarżącemu
zostało naruszone przez zaskarżony przepis oraz określenie sposobu tego naruszenia, a także poprzez wskazanie, czy w sprawie
skarżącego na podstawie zaskarżonego przepisu wydane zostało ostateczne rozstrzygnięcie w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji
oraz wyjaśnienie czy została od niego wyczerpana droga prawna.
W piśmie procesowym nadesłanym do Trybunału 25 kwietnia 2006 r. skarżący raz jeszcze wskazał na naruszenie poprzez zakwestionowane
przepisy zasady równości wobec prawa w