Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 lutego 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 56/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 21 lutego 2009 r. Krystyna R. (dalej: skarżąca) zarzuciła
niezgodność art. 410 § 2 w zw. z art. 405 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.;
dalej: k.c.) w zakresie, w jakim obowiązkiem strony powodowej jest zwrot świadczenia pieniężnego uzyskanego od strony pozwanej
na podstawie i w wykonaniu prawomocnego wyroku sądu, który został następnie uchylony przez Sąd Najwyższy na skutek skargi
kasacyjnej, z art. 2 i art. 32 ust. 1 w zw. z art. 64 ust. 2 oraz art. 77 ust. 1 Konstytucji oraz niezgodność art. 409 k.c.
w zakresie, w jakim strona, która uzyskała świadczenie pieniężne na podstawie i w wykonaniu prawomocnego wyroku sądowego,
musi liczyć się z obowiązkiem zwrotu świadczenia do czasu wniesienia i zakończenia postępowania kasacyjnego, z art. 45 ust.
1 Konstytucji.
Postanowieniem z 25 stycznia 2011 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze. Jako podstawę odmowy wskazał
art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej:
ustawa o TK) w zw. z art. 79 ust. 1 Konstytucji. Po pierwsze, odnosząc się do zarzutów dotyczących art. 410 § 2 w zw. z art.
405 k.c., Trybunał zaznaczył, że orzeczenie przedstawione przez skarżącą nie mogło doprowadzić do naruszenia prawa określonego
w art. 77 ust. 1 Konstytucji. Po drugie, uznał za wadliwy zarzut zmierzający do wykazania naruszenia przez art. 410 § 2 w
zw. z art. 405 k.c. prawa do równej ochrony praw majątkowych określonego w art. 64 ust. 2 Konstytucji. Jak podkreślił Trybunał,
kryterium różnicowania we wskazanej przez skarżącą grupie osób, które uzyskały świadczenie na podstawie prawomocnego wyroku
(niezgodnego