Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 26 września 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 56/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 16 lutego 2011 r. zakwestionowana została zgodność art. 18 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 15 ust.
1 pkt 6 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525, ze zm.; dalej: ustawa o broni)
z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 w związku z art. 66 ust. 1 oraz z art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została skierowana w oparciu o następujący stan faktyczny sprawy. Wyrokiem z 22 czerwca 2007 r. (sygn.
akt V K 1273/06) Sąd Rejonowy w Warszawie uznał skarżącego za winnego popełnienia czynu polegającego na psychicznym i fizycznym
znęcaniu się nad konkubiną i skazał na karę 1 roku pozbawienia wolności, wykonanie której zostało zawieszone na okres próby
5 lat. Z uwagi na powyższe Komendant Stołeczny Policji decyzją z 9 grudnia 2008 r. (nr PA-B-17903/08/5171/KR/BŚ/4423/12537/08)
cofnął skarżącemu pozwolenie na posiadanie broni palnej bojowej i palnej sportowej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał
– między innymi – że w świetle wyroku sądu karnego skarżący „absolutnie nie daje rękojmi, iż nie posłuży się posiadaną bronią
palną w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa i porządku publicznego”. Zdaniem organu zasadne jest, aby „pozwolenie na
broń posiadały osoby przestrzegające prawa”. Decyzją z 5 lutego 2009 r. (nr PA-IIb-675/174/09) Komendant Główny Policji utrzymał
w mocy zaskarżoną decyzję. Wyrokiem z 8 czerwca 2009 r. (sygn. akt VI SA/Wa 567/09) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
uchylił zaskarżone decyzje organów administracyjnych obu instancji. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 14 października
2010 r. (sygn. akt II OSK 1575/09) uchylił wyrok WSA i oddalił skargę. W motywach wyroku NSA odwołał się do uchwały składu
siedmiu sędziów NSA z 18 listopada 2009 r. (sygn.