Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 21 grudnia 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 57/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 24 lutego 2009 r. C.Ż. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu, zarzuciła,
że art. 3982 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) w
zakresie, w jakim wyłącza możliwość złożenia skargi kasacyjnej w sprawach majątkowych, w których wartość przedmiotu zaskarżenia
jest niższa niż 50 tys. zł, w związku z art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego
oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98; dalej: ustawa zmieniająca z 2004 r.) jest
niezgodny z art. 8 ust. 2, art. 45 oraz art. 176 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Wyrokiem z 12 grudnia 2006 r. (sygn. akt IV C 1430/05)
Sąd Okręgowy w Warszawie – Wydział IV Cywilny oddalił powództwo skarżącej o ustalenie przysługującego prawa własności, złożone
31 grudnia 2003 r. przeciwko Skarbowi Państwa – Staroście Powiatu Nowodworskiego. Wartość przedmiotu sporu (47 200,00 zł)
została określona w wysokości trzyletniego czynszu dzierżawnego, określonego dla sprawy w 2001 r., kiedy to wniesiono pozew
o wydanie spornej nieruchomości. Apelacja w tej sprawie została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie – VI Wydział
Cywilny z 18 lipca 2007 r. (sygn. akt VI ACa 342/07) z uwagi na brak interesu powódki (skarżącej) w żądaniu dokonania ustalenia.
Złożona w sprawie skarga kasacyjna, w której pełnomocnik zarzucił między innymi nieważność postępowania spowodowaną niepowiadomieniem
skarżącej o terminie rozprawy, które doprowadziło do niemożności obrony praw skarżącej przed sądem drugiej instancji, została
postanowieniem z 3 stycznia 2008 r. (sygn. akt VI ACa 342/07) odrzucona przez Sąd Apelacyjny w Warszawie – VI