Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 27 kwietnia 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 57/16 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 7 marca 2016 r. (data nadania) R.P. (dalej: skarżący) wystąpił
o stwierdzenie, że art. 131 § 1 i 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz.U.90.557, ze zm.; dalej:
kkw), jest niezgodny z art. 41 ust. 4 w związku z art. 2, art. 7 i art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została złożona w związku z następującą sprawą. Decyzją z czerwca 2015 r. Dyrektor Zakładu Karnego (dalej:
Dyrektor ZK) odmówił skarżącemu, odbywającemu karę pozbawienia wolności, zgody na czasowe opuszczenie zakładu karnego w celu
podjęcia badań i konsultacji w związku z planowanym przeprowadzeniem przewodu doktorskiego. W przekonaniu Dyrektora ZK, skarżący
w przypadku udzielenia mu przepustki może zagrażać obowiązującemu porządkowi prawnemu. Na tę decyzję Dyrektora ZK skarżący
– na podstawie art. 7 § 1 kkw – wniósł skargę do Sądu Okręgowego w W. (dalej: Sąd Okręgowy w W.). Postanowieniem z listopada
2015 r. Sąd Okręgowy w W. uznał skargę za bezzasadną. Jego zdaniem decyzja Dyrektora ZK nie narusza art. 131 § 1 kkw.
9 grudnia 2015 r. skarżący wystąpił do Sądu Rejonowego w W. z wnioskiem o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu w celu
sporządzenia skargi konstytucyjnej. Postanowieniem z lutego 2016 r. Sąd ustanowił dla skarżącego adwokata, a pismem z lutego
2016 r. wyznaczyła go dla niego Okręgowa Rada Adwokacka w W.
Zdaniem skarżącego zakwestionowane przez niego regulacje naruszają prawo do sprawiedliwego rozpoznania sprawy, ponieważ „wśród
wyliczonych w art. 131 kkw sytuacji nie przewidziano prowadzenia przez skazanego pracy naukowej, a nadto brak jest w tym przepisie
wyczerpującego wskazania ustawowych podstaw jego stosowania w wypadku konieczności pobierania nauki poza obrębem zakładu karnego,
co stwarza możliwość dowolnego przyjmowania przez sąd przesłanek, w oparciu o które zezwolenie zostaje udzielone”. Będące