Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 2 czerwca 2017 r.
|
| Sygn. akt Ts 57/17 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 6 marca 2017 r. P.K. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność
art. 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks Karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 396) w zakresie,
w jakim przepis ten uniemożliwia stosowanie art. 85 § 1 i art. 88 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z
2016 r. poz. 1137 dalej: k.k.) w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015 r. jako względniejszych dla skarżącego z art. 15
ust. 1 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich otwartego do podpisu w Nowym Jorku dnia 19 grudnia 1966 r. (Dz. U. z 1977
r. Nr 38, poz. 167).
Skarga konstytucyjna została złożona w związku z następującą sprawą. Wyrokiem łącznym z maja 2016 r. Sąd Okręgowy w S. w punkcie
1 rozstrzygnięcia połączył kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami: Sądu Rejonowego w Ś. ze stycznia 1997 r. oraz Sądu
Okręgowego w S. z października 2011 r., zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w S. z czerwca 2012 r. za ciąg przestępstw z
art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., popełnionych w nocy