Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 19 lutego 2020 r.
|
| Sygn. akt Ts 57/19 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 16 kwietnia 2019 r. (data nadania) A.C. (dalej: skarżący),
wystąpił o stwierdzenie, że art. 49 pkt 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. z 2018 r. poz.
1924; dalej: ustawa o emeryturach pomostowych) w zakresie, w jakim „wymaga, aby okres pracy w szczególnych warunkach lub o
szczególnym charakterze, o którym mowa w przepisie, ustalany był w rozumieniu przepisów art. 3 ust. 1 i 3” tej ustawy, jest
niezgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Skarżący twierdzi, że zaskarżony przepis narusza wyrażoną w art. 2 Konstytucji „wolność od działania prawa wstecz” (zasadę
lex retro non agit) oraz „wolność od niesprawiedliwego zróżnicowania podmiotów prawa” (zasadę sprawiedliwości społecznej). Uzależnia bowiem
przyznanie emerytury pomostowej od spełnienia warunków określonych w art. 3 ust. 1 i 3 tej ustawy. Wykaz prac określony w
załącznikach nr 1 i 2 do tego przepisu stanowi więc kryterium oceny pracy wykonywanej przed wejściem w życie ustawy o emeryturach
pomostowych. Pozbawia prawa do emerytury pomostowej te osoby, które wykonywały prace odpowiadające – z wyłączeniem załączników
do ustawy – kryteriom pracy w szczególnych warunkach w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o emeryturach pomostowych. Zakwestionowany
w skardze art. 49 pkt 3 ustawy o emeryturach pomostowych narusza także wyrażone w art. 32 Konstytucji prawo do równego traktowania.
Uniemożliwia bowiem zaliczenie okresu wykonywanej przed 1 stycznia 2009 r. pracy w warunkach szczególnych w rozumieniu art.
32 i art. 33 ustawy 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (obecnie: Dz. U. z 2018
r. poz. 1270, ze zm.) do okresu pracy uprawniającego do nabycia świadczenia emerytalnego.
Postanowieniem z 18 września 2019 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 27 września 2019