Postanowienie TK z dnia 21 września 1999, sygn. Ts 57/99

W skardze konstytucyjnej Jana Feliksa I. zarzucono niezgodność postanowień rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 sierpnia 1998 r. w sprawie utworzenia powiatów (Dz.U. Nr 103, poz. 652) z art. 15 ust. 2 Konstytucji RP. W szczególności zakwestionowano włączenie Gminy N. B. do powiatu P.

Wykonując zarządzenie sędziego Trybunału Konstytucyjnego wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi, pełnomocnik skarżącego stwierdził, że kwestionuje część V, poz. 9 i część XII, poz. 4 załącznika do wyżej opisanego rozporządzenia. W ocenie skarżącego zawarte tam postanowienia naruszają art. 2 i art. 15 Konstytucji RP, poprzez nierespektowanie prawa każdego obywatela do “oczekiwania prawidłowego przeprowadzania nakazanych prawnie konsultacji społecznych oraz podejmowania właściwych rozstrzygnięć dotyczących podziału terytorialnego państwa”. Jako rozstrzygnięcie naruszające konstytucyjne prawa skarżącego wskazano pismo Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji z 3 marca 1999 r. skierowane do skarżącego jako przewodniczącego Społecznego Komitetu ds. Przynależności Gminy N.B. do Powiatu C.

Postanowieniem z 21 września 1999 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Jana Feliksa I. uznając, że nie spełnia ona wymogów formalnych warunkujących dopuszczalność merytorycznego jej rozpoznania, przede wszystkim z uwagi na brak wskazania ostatecznego rozstrzygnięcia sądu bądź organu administracji publicznej, naruszającego konstytucyjne prawa skarżącego, a wydanego na podstawie kwestionowanych w skardze przepisów. Ponadto, przepisy konstytucji wskazane przez skarżącego jako konstytucyjny wzorzec dla kontroli kwestionowanych postanowień rozporządzenia, nie stanowią normatywnej podstawy dla interpretacji konkretnych podmiotowych praw skarżącego.

Na postanowienie to wniósł zażalenie pełnomocnik skarżącego, podnosząc zarzut błędów w ustaleniach faktycznych oraz w przyjętej ocenie prawnej.