Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 października 2005 r.
|
| Sygn. akt Ts 58/05 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego w dniu 11 marca 2005 r. skarżący zarzucił art. 129 ust. 4,
art. 150 i art. 222 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 60, poz. 535 ze zm.;
dalej: puin) sprzeczność z art. 2, art. 64 ust. 2, art. 78 oraz art. 176 Konstytucji.
Postanowieniem z 2 grudnia 2004 r. (sygn. akt VII GUp 10/04) sędzia – komisarz Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy – XVII Wydział
Gospodarczy dla spraw upadłościowych i naprawczych uznał za bezskuteczne w stosunku do masy upadłościowej „Wszystko dla Biura”
sp. z o.o. całość niewypłaconych wobec skarżącego świadczeń.
Wniesione na powyższe orzeczenie zażalenie zostało częściowo uwzględnione postanowieniem Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy
– XVII Wydział Gospodarczy z 19 stycznia 2005 r. W pozostałym zakresie zażalenie zostało oddalone.
Z wydaniem wskazanych powyżej rozstrzygnięć wiąże skarżący naruszenie prawa do równej dla wszystkich ochrony prawnej praw
majątkowych oraz prawa do uzyskania kontroli orzeczeń sądu I instancji i prawa do dochodzenia ochrony praw majątkowych w dwuinstancyjnym
postępowaniu sądowym. Wykonanie powyższych orzeczeń stwarza sytuację, w której – zdaniem skarżącego – odmiennie od innych
wierzycieli nie mając prawa zgłaszania swoich wierzytelności do masy upadłościowej, utracił prawo do odszkodowania za skrócenie
okresu wypowiedzenia i pozbawiony został prawa do należnego wynagrodzenia za pracę. Zaskarżony art. 222 ust. 1 puin pozbawił
skarżącego, w jego opinii, prawa do uzyskania kontroli orzeczenia sądu I instancji i prawa do dochodzenia praw majątkowych
w drugiej instancji. W dalszej części uzasadnienia skarżący wskazuje niewłaściwe zastosowanie przez orzekające sądy art. 129
puin.
Zarządzeniem sędziego z 20 maja 2005 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków skargi konstytucyjnej poprzez dokładne określenie
sposobu, w jaki każdy z zaskarżonych przepisów