Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 21 kwietnia 2006 r.
|
| Sygn. akt Ts 58/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 13 marca 2006 r., sporządzonej przez pełnomocnika skarżącego – Gminy Piechowice – Zakładu Usług
Komunalnych – zakwestionowano zgodność z Konstytucją przepisów zawartych w dwóch aktach normatywnych. Art. 20 ust. 2 oraz
art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1593 ze zm.; dalej
– u.p.s.), w zakresie, w jakim „upoważniają Radę Ministrów do określenia w drodze rozporządzenia zasad wynagradzania pracowników
samorządowych oraz warunków, w jakich do okresu pracy w jednostkach samorządu terytorialnego wlicza się okresy zatrudnienia
w innych zakładach pracy” skarżący zarzucił niezgodność z art. 92 ust. 1 Konstytucji. Zarzut niezgodności z tym unormowaniem
Konstytucji sformułował skarżący także wobec przepisów § 8 ust. 1a i 1b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lipca 2000
r. w sprawie zasad wynagradzania i wymagań kwalifikacyjnych pracowników samorządowych zatrudnionych w jednostkach organizacyjnych
jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. Nr 61, poz. 708 ze zm.; dalej: rozporządzenie RM), w brzmieniu ustalonym przez
rozporządzenie Rady Ministrów z 10 kwietnia 2001 r. zmieniające rozporządzenie RM, w zakresie, w jakim „ustala wysokość jednorazowej
odprawy pieniężnej pracownika przechodzącego na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy oraz ustala wliczanie do
okresów pracy uprawniających do dodatku i odprawy wszystkich zakończonych okresów zatrudnienia oraz innych okresów, jeżeli
z mocy odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze”. W uzasadnieniu
skargi skarżący sformułował także zarzut niezgodności opisanych wyżej przepisów z zasadami przyzwoitej legislacji (art. 2
Konstytucji) oraz równości (art. 32 ust. 1 Konstytucji). Stwierdził także, iż przepisy te naruszają unormowania art. 16 ust.
2 i art. 165 Konstytucji, a ponadto ich regulacja doprowadziła do naruszenia gwarantowanego w art. 45 ust. 1 Konstytucji prawa
do sprawiedliwego rozpoznania