Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 21 stycznia 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 58/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 25 lutego 2009 r. zarzucono, że art. 1302 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) w
związku z art. 13, art. 19 ust. 4 i art. 21 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U.
Nr 167, poz. 1398, ze zm.; dalej: u.k.s.c.) w zakresie, w jakim obliguje sąd do odrzucenia zarzutów od nakazu zapłaty wniesionych
przez adwokata lub radcę prawnego w przypadku niezaokrąglenia w górę (do pełnego złotego) opłaty stosunkowej, jest niezgodny
z art. 45 ust. 1, art. 31 ust. 3 oraz art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także art. 6 Konwencji o ochronie praw
człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, ze zm.).
W ocenie skarżącego zaskarżony przepis stanowi nieproporcjonalne ograniczenie praw konstytucyjnych wskazanych w art. 45 ust.
1 oraz art. 78 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. W dniu 1 sierpnia 2007 r. skarżący złożył zarzuty od
wydanego przez Sąd Okręgowy w Krakowie – Wydział I Cywilny nakazu zapłaty z 13 lipca 2007 r. Postanowieniem z 3 września 2007
r. Sąd Okręgowy w Krakowie – Wydział I Cywilny odrzucił wniesione przez skarżącego zarzuty jako nienależycie opłacone (sygn.
akt I NC 137/07). Zażalenie na powyższe postanowienie Sąd Apelacyjny w Krakowie – Wydział I Cywilny oddalił postanowieniem
z 7 stycznia 2008 r. (sygn. akt I ACz 1311/07). Postanowienie tegoż sądu zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 25 listopada
2008 r.
Postanowieniem z 27 października 2009 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 10 listopada 2009 r.) Trybunał Konstytucyjny
odmówił nadania skardze konstytucyjnej